Een avond met Nica Versleijen
Hadden we in september nog een gezellige wijnproeverij, op woensdag 7 oktober stond er iets heel anders op het programma.
Onze jonge dorpsgenote Nica Versleijen kwam vertellen over haar bijzondere leven.
Schooltijd:
Op jonge leeftijd wed Nica al gepest op school. Op school durfde ze niet voor zichzelf op te komen, daar was ze veel te onzeker voor.
Maar bij thuiskomst was ze wel altijd boos. En dan echt boos.
Haar ouders konden er niet achter komen wat er aan de hand was, want Nica hield alles voor zichzelf.
Maar dat er iets aan de hand was merkten ze ook aan het gedrag van Nica, die zowel verbaal als niet-verbaal van zich liet horen.
Op haar vijftiende werden haar problemen nog groter.
Ze ging zich zelf beschadigen en ontwikkelde een eetstoornis. Later kwam daar ook de diagnose autisme nog bij.
Nog steeds was ze onbereikbaar voor de mensen om haar heen.
Na school wilde Nica een verpleegopleiding volgen. Maar tijdens haar stage werd haar onzekerheid nog groter.
Toen greep een schoolarts in, en verplichtte haar om naar de GGZ te gaan. Daarna kwam ze in een lang behandeltraject terecht.
Maar ook daar was Nica nog steeds onbehandelbaar. Ze uitte zich niet, en als ze weer eens thuis was, begon ze opnieuw met zelfbeschadiging.
Nica heeft vier keer een suïcidepoging gedaan.
Schrijven:
Uiteindelijk belandde Nica in een isoleercel, met alleen een bed en een wc. Gekleed in ‘scheurkleren’. Voor haar eigen veiligheid en die van anderen.
Helemaal alleen, van alles en iedereen afgesloten. Het enige wat er verder nog stond was een krijtbord en een krijtje. En daarmee heeft Nica eindelijk ontdekt hoe ze zich kan uiten.
Door te schrijven.
Eerst alleen maar wat woordjes, later wat zinnen, en daarna gedichten. En het lijkt te helpen.
Ze mag naar de afdeling, weer naar huis, en met vallen en opstaan kan ze langzaam weer in de wereld overleven.
Inmiddels heeft ze twee dichtbundels uitgegeven, waaruit ze er enkele voorleest.
Hond:
Toch is er af en toe een terugval. Tot ze haar grote liefde ontmoet.
Ze krijgt met veel moeite en een subsidie een hulphond toegewezen.
Nu nog een lieve pup, die wordt opgeleid om aan te voelen wanneer Nica weer wat down is, en haar dan weer uit probeert te halen.
Bovendien geeft Mozy haar ritme en structuur in de dagindeling.
Nica woont nu zelfstandig, onder begeleiding.
Ze hoopt dat ze over een aantal jaren echt zelfstandig kan wonen, en haar werk als ervaringsdeskundige kan uitbreiden.
Maar liefst 75 mensen hebben deze avond naar Nica geluisterd.
Tijdens haar verhaal kon je een speld horen vallen, maar na afloop werden er uit het publiek veel vragen aan haar gesteld, die ze kalm en eerlijk beantwoordde.
Wat vooral uit de zaal naar voren kwam was verwondering en respect voor de manier waarop Nica haar leven weer op de rails heeft gekregen.
Een bijzondere avond met een bijzondere dorpsgenoot.
Wil jij ook dit soort activiteiten bijwonen?
Stuur een mail naar secr.zijactiefoostrum@hotmail.com of kom naar een van onze avonden en meld je dan persoonlijk aan.
