In de katholieke traditie wordt het lichaam gezien als een gave – een tempel, schrijft de apostel Paulus. En hieruit kun je afleiden, dat het iets bijzonders en waardevols, iets beschermenswaardigs is. Toch lijkt juist het vrouwenlichaam vaak het minst beschermd, het minst begrepen en het snelst genegeerd. Dat wringt. Want wie gelooft dat ieder mens geschapen is naar Gods beeld, kan moeilijk accepteren dat de gezondheid van vrouwen structureel onderbelicht blijft. Ook in onze seculiere samenleving, waar de gelijkwaardigheid van man en vrouw o zo belangrijk is.
Vrouwengezondheid is zowel kwetsbaarheid als ook kracht. Menstruatie, vruchtbaarheid, zwangerschap, geboorte en ouderdom. Dragen, loslaten en opnieuw beginnen. In het algemeen wordt het moederschap terecht geëerd, maar de lichamelijke werkelijkheid die daaraan voorafgaat en erop volgt, blijft vaak onbesproken. Alsof het lijden stil en waardig gedragen moet worden, zonder vragen, zonder protest.
Menselijke waardigheid.
Die waardigheid vraagt om goede medische zorg, om aandacht voor pijn, om erkenning van grenzen. Wanneer vrouwen jarenlang moeten wachten op diagnoses, of hun klachten worden weggezet als “hormonaal” of “psychisch”, wordt die waardigheid aangetast. Uit een cultuur die gewend is geraakt aan zwijgen. En wij vrouwen van ZijActief willen juist niet meer zwijgen. Wij willen dit bespreekbaar maken.
Ook seksualiteit en vruchtbaarheid verdienen een eerlijke benadering. Niet als technisch probleem dat opgelost moet worden, maar als belangrijk onderdeel van het mens-zijn. Gezinsplanning vraagt kennis van het vrouwenlichaam; die kennis ontbreekt vaak juist daar waar zij het meest nodig is. Dat is geen spirituele kwestie, maar een praktische.
Vrouwengezondheid serieus nemen is geen moderne gril. Het is een consequente keuze voor waardigheid. En dat vraagt aandacht. Concreet, liefdevol en zonder omwegen.
Aurelia Renierkens
Pg ZIN
