Werken met passie voor de medemens

Één van onze ZijActief leden die met veel passie voor de naaste medemens zorgt is JOAN WARNIER. Zij werkt bij het Toon Hermanshuis in Maastricht, is oud voorzitter van ZijActief Eijsden en bestuurslid van Kring Heuvelland.

Wat is uw functie bij het Toon Hermans Huis Maastricht ?
Als vrijwilligers coördinator ben ik verantwoordelijk voor de aansturing van alle vrijwilligers en alle interne zaken in huis.

Hoe bent u er bij gekomen om dit te gaan doen ?
Ik ben begonnen als vrijwilliger toen ik mijn baan kwijt raakte. Mijn kinderen waren al het huis uit. Toen zag ik een advertentie in de Maaspost voor vrijwilliger. Aangezien ik  ervaring had met ziekte , het verzorgen en verlies van mijn man, sprak de vrijwilligersbaan me erg aan. Ik ben begonnen bij de administratie en  werd al snel daarna gevraagd voor gastvrouw. Vanuit de vrijwilligersbaan stroomde ik door naar deze  betaalde baan. Nu al zo’n 13 jaar.

De vrijwilligers krijgen een 3-daagse training in gesprek-en luistertechnieken. Ook de verschillende vormen van kanker  komen  aan bod. Naast de kennis  is empathisch vermogen belangrijk om goed te kunnen luisteren.  We proberen ook zoveel mogelijk ieders persoonlijk verhaal te onthouden, zodat de gasten niet 2x het zelfde verhaal hoeven te vertellen.

Wat heeft u hier persoonlijk in aangesproken ?
Het Toon Hermanshuis Maastricht is een inloophuis waar iedereen welkom is die te maken heeft met Kanker, hun naasten en nabestaanden. Toch gaat het gesprek niet altijd over de ziekte. We bieden vooral veel ontspanning en plezier. Alsof je bij vrienden bent. Als ik die glunderende gezichten zie als ze aan het zingen zijn, dan doet het mij  goed!  Dat is wat wij doen: ontspanning door de focus te verleggen. We bieden allerlei creatieve en ontspannende activiteiten. Er is vooral veel tijd en aandacht voor elkaar, zodat je niet altijd 24 uur per dag met het ziek zijn bezig bent.
Alle betrokken en enthousiaste vrijwilligers die hier  werken zijn  mensen, die niet alleen komen werken om iets te willen brengen. Het mooie is, dat ze er zoveel voor terug krijgen. De gasten zijn zo dankbaar!
Gasten zeggen vaker dat het voelt alsof de vrijwilligers in het huis familie zijn.

Wat heeft het werk voor je naaste jouw opgeleverd ?
Het heeft mij heel veel mensenkennis en wijsheid gegeven en vooral zwijgen geleerd. Hoe meer ik zwijg hoe meer de ander verteld.
Op een keer vroeg een vrouw mij : “Jij hebt het toch ook mee gemaakt? “
Ik wist eerst niet zo goed wat ik hier op moest zeggen, maar gaf aan dat het niet om mij ging maar om haar. Want ze wilde eigenlijk niet mijn verhaal horen, maar een bevestiging van haar gevoelens het gevoel van, jij weet waar ik het over heb dus erkenning en herkenning. Vertrouwen is heel belangrijk voor de gasten.

Soms zijn er voor mij ook moeilijke momenten. Als mensen mij herinneren aan mijn persoonlijke situatie met mijn man. Er is tussen de medewerkers en vrijwilligers een afspraak dat als het je te veel raakt, je dan een collega vraagt om het gesprek voort te zetten zodat we professioneel blijven en de aandacht werkelijk naar de gast gaat. 
Gasten zijn heel gevoelig als ze midden in het proces van de ziekte zitten en merken het als je uitstaling van gevoelens niet klopt bij wat je zegt.


In de voorbereiding van dit interview viel het me op dat onder het logo van het Toon Hermans Huis Maastricht de volgende tekst staat: “positieve instelling voor mensen die te maken hebben met kanker”. Heeft u zelf voorbeelden van deze “positieve instelling” ?
In het Toon Hermans Huis Maastricht kijken we  naar de mogelijkheden wat iemand nog kan en wat de toekomst biedt, waar iemand plezier aan beleefd. We zijn geen hospice. De mensen die er werken zijn geen hulpverleners , hebben geen titel, er zijn geen behandelaars en hebben geen spreekuren. We noemen elkaar gewoon bij de voornaam.

We hebben een grote keukentafel waaraan  je op vrijdag bijvoorbeeld een kom  soep voor een euro kunt komen eten. Dit is heel gezellig. Diegene die wil delen verteld. Niet alleen over ziekte, maar bijvoorbeeld ook over vakantie of andere bezigheden.  Soms hoef je iets ook niet uit te spreken, want wie begrijpt je meer dan een lotgenoot ?

Toch kan het heel eng zijn als je voor de eerste keer ergens alleen binnen komt. We adviseren om samen met een ander te komen. Die ander kan je ook ondersteunen in je verhaal als je er zelf niet meer uit komt.

Tot slot,  
Waar zou ik zijn zonder vrijwilligers dus meld je aan als vrijwillige gastvrouw of gastheer als mijn verhaal je aanspreekt.  We kunnen ook alle hulp gebruiken bij het ondersteunen van projecten/activiteiten/administratie en pr werkzaamheden.

Nog belangrijker, ik nodig  iedereen uit om eens kennis te maken met ons inloop huis om  de gemoedelijke / huiselijke sfeer te ervaren,  bijvoorbeeld op dinsdagmiddag  als het koor zingt.  Ervaar  / Proef / Voel zelf  de positieve sfeer, samen met lotgenoten die gebruik maken van de mogelijkheden om zich te concentreren op wat wel kan!  Zelfs met de bagage  op je rugzak  die niemand wil !

Toon Hermanshuis, Sint Servaasklooster 33, 6211 TE Maastricht

 

Ga terug