Nieuwe buren

Nadia Salhi heeft in 2012 haar stage gedaan bij de welzijnsorganisatie Menswel in Roerdalen. Daar werkte ze met statushouders (dit zijn vluchtelingen met een verblijfsvergunning). Dit beviel haar zo goed dat ze na haar stageperiode bij Menswel is gaan werken. Haar werken met en voor statushouders vat ze samen als ‘Je helpt van A tot Z’. Haar grote doel is dat deze nieuwkomers zich thuis gaan voelen in Roerdalen en ze zelfstandig kunnen leven.

Sinds januari van dit jaar zijn in de gemeente Roerdalen 26 statushouders komen wonen en ze verwacht dat er nog 14 bijkomen voor het eind van het jaar. Deze mensen zijn afkomstig uit verschillende landen. Er zitten gezinnen bij maar ook alleenstaanden. Voor de gemeente Roerdalen is Nadia degene die verantwoordelijk is om hen wegwijs te maken in hun nieuwe omgeving. Dat begint al doorze te helpen bij de inrichting van het huis. Kinderen worden  aangemeld op een school. Soms kunnen ze direct op de dorpsschool maar de meesten gaan naar een taalschool. Kinderen die ouder zijn dan 12 jaar gaan naar het Mundium college  in Roermond om de Nederlandse taal te leren. Ook volwassenen zijn verplicht om de taal te leren. Zij gaan in Roermond naar de Gilde opleidingen.                                                                  

Nadia leert deze nieuwkomers ook de beginselen van Nederlandse gewoonten zoals ‘groet je buren als je hen tegenkomt’  en ze leren dat ze hun tuin moeten bijhouden. Een andere belangrijke taak is ‘grip krijgen op de financiën’ en ze behoeden dat er geen onverantwoorde aankopen gedaan worden.

Deze ondersteuning wordt gedurende het eerste jaar gegeven legt Nadia uit. En dat is kort. Nadia is blij dat er zoveel vrijwilligers zich bij Menswel hebben aangemeld om taalmaatje te worden. Deze taalmaatjes helpen de statushouders  om thuis nog eens extra te oefenen met de taal. Ze gebruiken daarvoor de schoolboeken waar de statushouders ook les uit krijgen. Anderen richten zich alleen op conversatie, en doen kleine dialoog gesprekjes om zo de taal te leren. Veel van deze vrijwilligers voelen zich zo betrokken bij ‘hun mensen’ dat het ‘taalmaatje zijn’ al snel uitgroeit tot vriendschap. Over en weer worden ze uitgenodigd voor een verjaardag of een feest. Ze vertelt over een gezin dat uitgenodigd werd om bij hun taalmaatje thuis kerstmis te vieren. Zo leer je in de praktijk over elkaars cultuur.

Van deze betrokken taalmaatjes zijn er enkelen die ook maatschappelijke ondersteuning willen bieden. Om hen daarvoor toe te rusten heeft Nadia een cursus ontwikkeld. Het valt Nadia op dat vrijwilligers zich erg hechten aan de mensen en het moeilijk vinden om na anderhalf jaar andere nieuwe statushouders te gaan begeleiden. Nadia doet haar best om nieuwe vrijwilligers te werven. Soms lukt dat als ze met de pas gearriveerde statushouders kennis gaat maken bij de buren. Het is mooi als zo’n buurman of buurvrouw dan aanbiedt om te helpen als dat nodig is.

Het mooiste verhaal is wel het verhaal van oma Truus. Deze mevrouw op leeftijd belde boos met Menswel. Ze deed haar beklag omdat ze geen toestemming had gegeven dat er statushouders naast haar mochten wonen. Nadia vroeg of ze bij haar op bezoek mocht komen. Samen met het nieuwe gezin is ze op bezoek gegaan bij de boze buurvrouw. Na enkele maanden was de situatie helemaal omgekeerd. De kleine kinderen noemen haar oma Truus, de man doet boodschappen voor oma Truus en over en weer gaan schalen met iets lekkers. Een prachtig voorbeeld hoe je elkaar kunt helpen.

Ga terug