Kerstkindje

We kennen allemaal de Bijbelse verhalen rondom de geboorte van Jezus. Maar hoe is het voor een doorsnee-gezin wanneer op kerstavond een kindje wordt geboren? Aurelia Renierkens van PG ZIN blikt terug op de geboorte van haar dochter Gloria. Gloria vertelt op haar beurt hoe zij het de kerst ervaart.

Aurelia vertelt:

“Het is december 1989, de Berlijnse muur is vorige maand tegen de vlakte gegaan. Wij zijn druk bezig met de voorbereidingen voor kerstmis. Onze vierjarige dochter Fanny vindt het allemaal spannend: Sinterklaas, koekjes bakken, knutselen voor het aanstaande kerstfeest. ‘Do they know it’s Christmas?’ van BandAid staat in de top 40 en wij blèren het allemaal mee. Mijn moeder is al in huis. Tegen het einde van de maand wordt de geboorte van ons tweede kindje verwacht. Moeders zwaait de scepter – en ik ben er ontzettend blij mee. Met engelengeduld bereidt zij samen met onze kleuter de maaltijden. Ik word met de dag nerveuzer, want de dag van de bevalling nadert."

Geen feestmaal
"23 december is kerstdiner met onze medewerkers, een avond die ik niet wil missen. Maar het gebeurt anders: in de ochtend van de 23ste kondigt de baby zich aan. Leo en ik vertrekken richting ziekenhuis. Het kerstdiner gaat dit jaar aan mij voorbij. Pas de volgende avond, om 23:52 uur, houd ik Gloria eindelijk in mijn armen, ondersteund door Leo en mijn moeder. Opgelucht, zielsgelukkig en dankbaar zijn wij met de geboorte van onze dochter.”

 

Gloria vertelt:

“Jippie, hier kom ik dan! Wat een gedoe om eindelijk uit die lekkere warme buik van mam te ontsnappen. Onderweg kwam ik ergens klem te zitten, maar de man met die witte jas had me met zijn zuigklok op weg geholpen, maar een enorm punthoofd bezorgd. Ik moet een paar dagen een muts dragen, zodat het niet zo opvalt. Bah. Dit vind ik niet leuk, ik wil protesteren!! Ik lig op de onderzoekstafel en kan nog niet praten, maar ik kan me wel draaien, en draaien, totdat een oplettende verpleegster mij tegenhoudt, anders was ik van de tafel gerold. Zo. Nu weten ze meteen: Gloria is hier! Waar is het feestje?"

Lambada

"Twee maanden later maken wij een reis naar het Duitse Beieren. Na een plechtig doopritueel ben ik klaar voor het feest met veel bier, schnitzel en Lambada. Maar ik mag nog geen bier en schnitzel, en ze brengen me al vroeg naar bed. Ondertussen woedt een storm over Europa en richt ontzettend veel schade aan. Tot in de kleine uurtjes hoor ik de grote mensen lambada-dansend feesten en zingen. Wacht maar totdat ik groot ben…"

Elke dag feest

"Feesten zijn als een rode draad in mijn leven. Het sinterklaasfeest vieren we in ons gezin wel, maar zodra de goedheiligman met zijn valse baard en die grappige Pieten richting Spanje vertrekt, begint voor mezelf het échte feest. Pepernoten maken plaats voor lebkuchen, zimtsterne en oma’s kerstkoekjes. In de aanloop naar kerst word ik alsmaar zenuwachtiger - bijna jarig!

Mam is druk in de keuken koekjes aan het bakken, mooie kerstversiering hangt overal en iedere week steken we één extra kaarsje aan op de adventskrans. Niet te vergeten de adventskalender: wij kinderen hebben iedereen een eigen adventskalender, en elke dag mag ik een deurtje openen en een chocolaatje eruit pakken. Elke dag feest! Iedereen kijkt uit naar de kerst. En dat is leuk want voor mij, als kind, lijkt het net alsof iedereen zich samen met mij op mijn verjaardag verheugt!

En dan is het zover, 24 december. Om 6 uur ben ik wakker en kan niet wachten om op te staan. Zodra ik mam in de keuken hoor, sprint ik naar beneden waar een mooi gedekte tafel met een berg cadeautjes en kaarten op me staan te wachten. De rest van het gezin ontwaakt en iedereen zingt voor mij: ik voel me als een prinses.

De dag wordt gevuld met stiekem proeven wat mam aan het koken is, spelen met mijn cadeautjes en wachten tot iedereen samenkomt voor Heiligabend. Op de een of andere manier krijgt pap ons zover om te gaan wandelen (iets dat we allemaal - behalve pap- niet graag doen). Bij terugkomst klinkt het bekende klokje dat aangeeft dat het kerstkindje is geweest en er overal cadeaus staan. Het eten wordt opgediend. Weer cadeautjes en feest!"

Magisch

"Of het vervelend is om tijdens de kerst jarig te zijn? Zoals jullie kunnen lezen herinner ik me als kind dit als iets magisch, en ook nu voel ik me nog steeds speciaal op mijn verjaardag. De tradities zetten voort; de kerstkoekjes van oma worden nu door mam en mij ieder jaar weer gemaakt, het klokje wordt nog ieder jaar gebruikt en ook die wandeling krijgen we er niet uit. Ik heb nooit het gevoel gehad benadeeld te worden door op één dag 2 feesten te vieren, ik heb 30 jaar geleden van Heiligabend gewoon mijn feest gemaakt.

Kerstmis 2018 is er een uitzondering: een telefoontje maakt een abrupt einde van de vrolijkheid met welke deze dag is begonnen. Oma is overleden. Zij was aanwezig bij mijn geboorte, en nu vertrekt ze op mijn verjaardag. Zo blijft ze altijd aanwezig op mijn verjaardag.”

Gloria en Aurelia Renierkens (Lid projectgroep ZIN)

Ga terug